Został niesłusznie aresztowany, teraz dostanie odszkodowanie

W marcu tego roku zapadł prawomocny wyrok uniewinniający w sprawie mężczyzny oskarżonego o gwałt. Badania DNA przesądziły bezspornie, że jest niewinny. Teraz walczy o odszkodowanie za niesłuszne aresztowanie.

Mężczyźnie postawiono bardzo ciężkie zarzuty. 5 miesięcy spędził w areszcie, a jego życie zostało zrujnowane. Pracę odzyskał dopiero po uniewinniającym wyroku. Wyrok uniewinniający zapadł w marcu (Oskarżony o gwałt Jan K. – niewinny). – Sąd wydając wyrok, oparł się o dowód obiektywny, całkowicie wolny od wpływu innych osób – mówił Sędzia Artur Lipiński – Jakiż to był dowód? Oczywiście dowód z badania DNA – dodał sędzia.

Poszkodowana przy pomocy chusteczek higienicznych zabezpieczyła ślady – wypluciny z ust. Tego śladu by nie było, gdyby nie został zabezpieczony. – Jest to ewidentny ślad DNA sprawcy, ale nie jest on kompatybilny z DNA oskarżonego – stwierdził sędzia Lipiński, podkreślając, że na tym dowodzie oparł się Sąd I i II instancji. Zabezpieczono też inne ślady, np. na biustonoszu poszkodowanej kobiety. – Dowód z DNA jest dowodem obiektywnym. Sposób zabezpieczenia nie budzi wątpliwości – podkreślał Sędzia Artur Lipiński 12 marca tego roku.

W piątek 17 października zapadł wyrok w sprawie odszkodowania za niesłuszne aresztowanie oskarżonego mężczyzny. Sędzia Wiesław Ruszała ogłosił wyrok. Dla Jana Krawca za „oczywiście niesłuszne aresztowanie” zasądzono odszkodowanie od Skarbu Państwa w wysokości 38820 złotych, w tym 25000 złotych tytułem zadośćuczynienia, oraz 13820 złotych tytułem odszkodowania. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.

– Rzeczywiście zaistniało w tej sprawie niesłuszne, tymczasowe aresztowanie – powiedział Sędzia Wiesław Ruszała. Tymczasowe aresztowanie było też przedłużane, łączny pobyt w areszcie trwał 5 miesięcy.

Sędzia podkreślał, że rysopisy podawane przez pokrzywdzone kobiety nie odpowiadały oskarżonemu mężczyźnie. – Oczywistym błędem było, że do jednej z pokrzywdzonych udał się funkcjonariusz ze zdjęciami operacyjnymi, zanim doszło do okazania – podkreślał Sędzia Wiesław Ruszała. Dodał, że początkowe przyznanie się do winy nie wpływa na to, że aresztowanie było niesłuszne. Sam oskarżony mężczyzna twierdził, że policjanci go straszyli i oszukiwali, nawet nie wiedział do jakiego czynu się przyznał, ani co pisano w jego zeznaniach.

Sąd wyliczył szczegółowo wysokość odszkodowania za okres, gdy niesłusznie aresztowany mężczyzna był pozbawiony pracy. Jednak od dochodów, które mógł uzyskać, odliczono też koszty utrzymania, nie tylko w areszcie.

Jako poniesionej straty nie uznano też składek, których mężczyzna nie odprowadził na ubezpieczenie społeczne. – To nie był składnik wynagrodzenia, który byłby mu wypłacany. Zrealizowanie ewentualnych uprawnień emerytalnych nastąpi dopiero w dalekiej przyszłości po spełnieniu różnych warunków – powiedział Sędzia.

Za stratę nie uznano też sprzedaży działki, która należała do starającego się odszkodowanie mężczyzny. Nieruchomość musiał sprzedać, bo nie miał z czego żyć po wyjściu z aresztu, a przed wyrokem uniewinniającym i odzyskaniem pracy.

W sumie zasądzone kwoty są znacznie niższe niż te, o które się zwracał. Chodziło mu o 120 tys. zł tytułem zadośćuczynienia oraz 50 tys. zł odszkodowania.

Mężczyzna ma prawo odwołać się od wyroku. Jego pełnomocnik podkreśla, że decyzja zostanie prawdopodobnie podjęta po zapoznaniu się z pisemnym uzasadnieniem wyroku.

– Ja nigdy nie byłem pazerny na państwowe pieniądze – mówił po ogłoszeniu wyroku mężczyzna – Nie jestem rozczarowany wyrokiem, mało kiedy jestem rozczarowany – dodał.

– Sąd nie uwzględnił wszystkich roszczeń – powiedział jego pełnomocnik.

Piotr Dymiński