REKLAMA
Strona główna / Aktualności / Region / Dziedzictwo, które przetrwało wieki. Anna Potocka doceniona pośmiertnie

Dziedzictwo, które przetrwało wieki. Anna Potocka doceniona pośmiertnie

Anna z Działyńskich Potocka, – polska właścicielka dóbr, działaczka społeczna i oświatowa.

Anna z Działyńskich Potocka, – polska właścicielka dóbr, działaczka społeczna i oświatowa. | Mój Pamiętnik (Książka - 1927 r., źródło: Biblioteka Narodowa)

Radni Sejmiku Województwa Podkarpackiego podjęli 31 sierpnia decyzję o przyznaniu pośmiertnej Odznaki Honorowej „Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego” Annie z Działyńskich Potockiej, doceniając jej bogaty dorobek społeczny, działalność charytatywną oraz fundamentalny wkład w rozwój regionu i współtworzenie uzdrowiska w Rymanowie-Zdroju. To wyjątkowe wyróżnienie zbiega się w 2026 roku z trzema okrągłymi rocznicami: mijającym stuleciem od śmierci hrabiny, 150. rocznicą odkrycia wód mineralnych oraz 160. rocznicą jej małżeństwa ze Stanisławem Potockim.

Reklama

Społeczniczka i wizjonerka drugiej połowy XIX wieku

Życie Anny Potockiej upłynęło pod znakiem wszechstronnej działalności publicystycznej, filantropijnej i społecznej, w ramach której propagowała nowoczesne metody leczenia oraz zasady higieny. Angażowała się w krzewienie oświaty, organizowała wsparcie dla chorych i ubogich oraz inicjowała powstawanie czytelni, kół rolniczych, a także szkółek rzeźbiarskich i koronkarskich, które aktywizowały mieszkańców wsi.

Jej publicystyka skupiała się wokół problemów społecznych, ziołolecznictwa, zdrowia oraz niesienia pomocy potrzebującym, czemu pozostała wierna do ostatnich dni.

Reklama

Stworzenie rymanowskiego kurortu

Najtrwalszym śladem jej działalności stał się Rymanów-Zdrój, którego dzieje są nierozerwalnie związane z jej determinacją. W 1876 roku małżonkowie odkryli na tych terenach źródła wód leczniczych, co dało fundament pod przyszły uzdrowiskowy kurort.

Po odejściu męża hrabina samodzielnie zarządzała tym miejscem, inwestując w rozbudowę infrastruktury, inicjując kolonie lecznicze dedykowane najuboższym dzieciom oraz dbając o spójny i wyjątkowy charakter miejscowości, która dzięki temu zyskała ogólnokrajową sławę.

Pamięć kultywowana po pokoleniach

Hrabina odeszła 2 czerwca 1926 roku i spoczęła na cmentarzu w Rymanowie. Inicjatywa pośmiertnego uhonorowania zasłużonej patronki wyszła przede wszystkim ze Stowarzyszenia „Nasz Rymanów”, które aktywnie zabiegało o przyznanie tego prestiżowego odznaczenia, udowadniając, że zasługi wybitnej społeczniczki są wciąż żywe w świadomości lokalnej społeczności.

Reklama
Tagi:

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

REKLAMA