Wydłużenie pasa startowego z 1100 do 2000 metrów, możliwość przyjmowania większych samolotów i współpraca z wojskiem wywołały pytania mieszkańców podczas spotkania informacyjnego 9 listopada w Szkole Podstawowej nr 15 w Krośnie. Przedstawiciele miasta i lotniska przekonywali, że inwestycja ma wspierać rozwój gospodarczy i zwiększać bezpieczeństwo, natomiast uczestnicy domagali się konkretnych odpowiedzi o hałas, sąsiedztwo zabudowy mieszkaniowej oraz konsekwencje planowanych zmian.
Spotkanie na osiedlu Guzikówka prowadził Michał Żelechowski z Biura Innowacji Społecznych Urzędu Miasta Krosna. Podkreślał, że ma ono charakter informacyjny i służy przedstawieniu planów oraz bezpośredniej rozmowie z osobami odpowiedzialnymi za poszczególne przedsięwzięcia.
Nagranie ze spotkania – oglądaj poniżej:
Na pytania odpowiadali między innymi zastępca prezydenta Krosna Miranda Trojanowska, prezes spółki Lotnisko Krosno Robert Grabowski, projektant i pełnomocnik miasta Łukasz Wyżykowski, przedstawiciel Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej Łukasz Grzybowski oraz przedstawiciel Wojsk Obrony Terytorialnej ppłk Grzegorz Grabas. Wśród uczestników byli również przedstawiciele Gminy, radni oraz przedstawiciele dzielnic i osiedli.
Ponad 44 mln zł na rozbudowę. Miasto liczy na unijne wsparcie
Miranda Trojanowska poinformowała, że 30 października miasto złożyło wniosek o dofinansowanie projektu „Zwiększenie odporności regionalnej infrastruktury transportowej poprzez rozbudowę lotniska w Krośnie”. Wniosek jest oceniany przez Urząd Marszałkowski Województwa Podkarpackiego w ramach programu Fundusze Europejskie dla Podkarpacia.
Wartość przedsięwzięcia przekracza 44 mln zł. Miasto ubiega się o 5 mln euro dofinansowania, co według kursu przyjętego przy składaniu wniosku odpowiadało około 21,6 mln zł. Pozostałe finansowanie ma zapewnić samorząd. Wiceprezydent zaznaczyła przy tym, że możliwość odliczenia VAT wpłynie na rzeczywistą wysokość wkładu własnego.
Projekt obejmuje wydłużenie pasa startowego z 1100 do 2000 metrów, rozbudowę drogi kołowania, wykonanie infrastruktury wodociągowej z hydrantem umożliwiającym zaopatrywanie samolotów gaśniczych w wodę oraz zakup radaru z systemem antydronowym. Planowany okres realizacji to czas od pierwszego kwartału 2027 roku do końca 2028 roku.
Według przedstawicieli miasta inwestycja ma poprawić warunki korzystania z lotniska przez obecnych użytkowników, stworzyć możliwości dla nowych przedsiębiorców oraz przygotować infrastrukturę do wykorzystania w sytuacjach kryzysowych.
Nowe firmy i miejsca pracy jako główny argument miasta
Wiceprezydent uzasadniała rozbudowę przede wszystkim potrzebą rozwoju gospodarczego. Przekonywała, że lotnisko jest atutem Krosna na tle miast o podobnej wielkości i może pomagać w przyciąganiu firm oferujących dobrze płatne stanowiska, między innymi dla inżynierów i absolwentów uczelni.
Jak podała, w strefie inwestycyjnej przy lotnisku powstało ponad 900 miejsc pracy. Miasto poszerza tereny inwestycyjne w kierunku ulicy Zręcińskiej i liczy na przedsiębiorców zainteresowanych działalnością związaną z lotnictwem.
Robert Grabowski wskazywał między innymi na możliwość pozyskania firm zajmujących się obsługą techniczną samolotów. Wyjaśniał, że w takim przypadku przylot większej maszyny nie musi oznaczać intensywnego ruchu każdego dnia. Samolot mógłby pozostawać w zakładzie przez tydzień, dwa lub trzy, a następnie odlatywać.
Przedstawiał to jako możliwy kierunek rozwoju, a nie informację o przesądzonej inwestycji konkretnego przedsiębiorcy. Argumentował, że działalność serwisowa mogłaby przynieść miejsca pracy przy stosunkowo niewielkiej liczbie dodatkowych przylotów i odlotów.
Prezes mówił również o ograniczeniach obecnego pasa. Według jego wyjaśnień utrudniają one korzystanie z lotniska części małych samolotów biznesowych, w tym odrzutowych, zwłaszcza gdy miałyby startować z pełnym zapasem paliwa.
Mieszkańcy chcieli usłyszeć także o kosztach, które poniosą sąsiedzi lotniska
Uczestnicy spotkania zwracali uwagę, że prezentacja korzyści gospodarczych nie odpowiada na wszystkie pytania osób mieszkających w sąsiedztwie lotniska. Wskazywali na bliskość domów, szkoły, przedszkola i przychodni. Pytali, jak zmieni się codzienne życie na pobliskich osiedlach, jeżeli infrastruktura umożliwi przyjmowanie większych maszyn.
Jedna z mieszkanek podkreślała, że chodzi o rozbudowę lotniska znajdującego się wewnątrz miasta, w otoczeniu istniejącej zabudowy. Domagała się przedstawienia nie tylko spodziewanych zysków, ale również obciążeń: hałasu, ryzyka związanego z eksploatacją samolotów i dronów oraz możliwych skutków dla wartości nieruchomości.
Zwracała uwagę, że mieszkańcy budowali domy przy lotnisku o dotychczasowym, sportowym charakterze, a miasto wydawało pozwolenia na kolejną zabudowę. W jej ocenie nie można sprowadzać ich obaw do stwierdzenia, że od początku wiedzieli o sąsiedztwie lotniska.
W dyskusji pojawił się też zarzut zbyt późnego podjęcia rozmowy. Mieszkańcy oczekiwali wcześniejszego udostępnienia materiałów oraz czasu na zapoznanie się z przedsięwzięciem. Jedna z uczestniczek wyraziła żal z powodu nieobecności prezydenta miasta. Wskazała również na inne potrzeby związane z bezpieczeństwem, przywołując brak chodników przy części dróg na Polance.
Więcej operacji lotniczych, ale jak duży będzie wzrost?
Przedstawiona przez miasto prognoza zakłada wzrost liczby operacji lotniczych o około 3 proc. rocznie. Punktem wyjścia jest niespełna 19 tys. operacji samolotowych i szybowcowych w 2025 roku. W 2040 roku miałoby ich być ponad 29 tys.
Miranda Trojanowska zaznaczała, że są to założenia przyjęte do biznesplanu oraz analizy ekonomiczno-finansowej, a nie gwarancja przyszłej liczby startów i lądowań.
Robert Grabowski przekonywał, że zasadnicza część ruchu nadal ma być związana z małym lotnictwem i szkoleniem. Zwracał też uwagę, że ponad połowę operacji wykazanych w obecnej statystyce stanowią operacje szybowcowe.
Podczas wyjaśnień padały jednak różne przeliczenia prognozowanego wzrostu na średni ruch dzienny. Prezes mówił między innymi o dodatkowych 17 lądowaniach, w innym momencie o 27, a także o wzroście z 57 do 70 operacji dziennie. W wypowiedziach zamiennie pojawiały się określenia „operacje” i „lądowania”. Przedstawione liczby nie tworzyły więc jednolitego obrazu dziennej skali zmian.
Stanowisko zarządzającego pozostawało natomiast niezmienne: nie przewiduje gwałtownego wzrostu ruchu dużych maszyn. To właśnie relacja między tym zapewnieniem a możliwościami rozbudowanego lotniska była jednym z głównych punktów sporu z mieszkańcami.
Loty nocne i samoloty przelatujące nad Krosnem
Jedna z mieszkanek mówiła o ciężkich samolotach słyszanych nad miastem nocą. Pytała, jak rozbudowa krośnieńskiego lotniska wpłynie na już odczuwany hałas.
Robert Grabowski wyjaśniał, że część tych przelotów jest związana z ruchem do i z lotniska w Jasionce. Według niego nad Krosnem przebiega jeden z wykorzystywanych korytarzy, a rozbudowa miejscowego lotniska nie będzie miała wpływu na te operacje. Podkreślał, że nie są one zależne od krośnieńskiego samorządu ani spółki zarządzającej lotniskiem.
Osobno odniósł się do nocnego korzystania z lotniska w Krośnie. Jak poinformował, w 2025 roku loty odbywały się podczas pięciu nocy. Chodziło o małe samoloty szkolne, a w trakcie jednej takiej nocy mogło dochodzić do kilkunastu lub około dwudziestu lądowań. Tłumaczył, że szkolenie nocne jest potrzebne pilotom zdobywającym kolejne uprawnienia.
Do dnia spotkania w 2026 roku takich operacji nie było. Prezes deklarował, że zarządzający chce utrzymać podobną skalę nocnej aktywności, ograniczoną do pojedynczych wieczorów lub nocy, jeżeli pojawi się zainteresowanie szkoleniem.
Dom blisko końca pasa. Pytanie o odległości bez konkretnej odpowiedzi
Jeden z mieszkańców powiedział, że jego dom znajduje się na wprost pasa startowego, a po rozbudowie jego koniec będzie oddalony od nieruchomości o około 150–200 metrów. Pytał o przepisy dotyczące odległości zabudowy mieszkaniowej i o to, co ma zrobić, jeżeli większe samoloty zaczną startować oraz lądować tak blisko domu.
Łukasz Wyżykowski nie podał konkretnej wymaganej odległości. Wyjaśnił, że zajmuje się nawierzchniami drogowymi i lotniskowymi, a nie budynkami. Zapewnił jednocześnie, że w ramach zadania nie planuje się rozbiórek.
Projektant mówił o przyjętym w postępowaniu środowiskowym obszarze obejmującym 100 metrów wokół wykonywanych elementów inwestycji. Zastrzegał, że odnosi się to do zakresu robót, a nie do całego terenu lotniska.
Wskazał również, że dokumentacja dotycząca odpowiednich powierzchni związanych z lotniskiem została przekazana do Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Z jego wypowiedzi wynikało, że trwają procedury związane ze zmianą parametrów lotniska i uzyskiwaniem dokumentów potrzebnych do pozwolenia na budowę. Mieszkaniec nie otrzymał jednak podczas spotkania jednoznacznej odpowiedzi, jakie ograniczenia mogą dotyczyć jego konkretnej nieruchomości.
Spór o analizę hałasu i większe samoloty
Przedstawiciele inwestycji powoływali się na analizę hałasu przygotowaną na potrzeby postępowania środowiskowego. Projektant wyjaśniał, że opracowanie zostało uzupełnione na żądanie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. Według przedstawionych przez niego wyników prognozowany ruch nie powodowałby przekroczenia norm dla pory dziennej i nocnej.
Mieszkańcy kwestionowali jednak założenia przyjęte do tych obliczeń. Jeden z uczestników, przedstawiający się jako były żołnierz zawodowy związany z siłami powietrznymi, mówił, że analiza nie przedstawia w wystarczającym stopniu skutków operowania większych maszyn wojskowych. Wskazywał również na rozmieszczenie punktów uwzględnionych w opracowaniu.
Kolejny mieszkaniec pytał, dlaczego przy planowanym lotnisku o kodzie 3C analizowano przede wszystkim małe samoloty, zamiast uwzględnić możliwości, jakie da rozbudowana infrastruktura. Przywoływał dokumenty finansowe miasta, w których – jak relacjonował – pojawiały się samoloty Hercules i Bombardier. Zestawiał to z zapewnieniami o utrzymaniu szkoleniowego charakteru lotniska.
Pytał także o wskazywaną przez niego szerokość pasa wynoszącą 45 metrów i o to, jakie maszyny miałyby z niego korzystać. Domagał się wyjaśnienia zgodności dokumentacji środowiskowej z wnioskiem o unijne dofinansowanie.
Miranda Trojanowska zapewniła, że wniosek zawiera informacje zgodne z tymi przedstawianymi podczas spotkania. Projektant argumentował natomiast, że prognozę oparto na przewidywanym ruchu i jego wzroście o 3 proc. rocznie, a nie na regularnych operacjach ciężkich samolotów, których inwestor nie planuje.
Poinformował, że sprawa decyzji środowiskowej znajduje się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym i należy poczekać na rozstrzygnięcie. Jeden z mieszkańców mówił również o uzyskaniu statusu strony postępowania i możliwym wpływie zmian na warunki zabudowy nieruchomości.
Odsyłanie zainteresowanych do dokumentacji dostępnej w urzędzie lub SKO spotkało się z krytyką części sali. Mieszkańcy oczekiwali przedstawienia najważniejszych ustaleń na miejscu, podczas rozmowy o inwestycji.
Hercules w sytuacji kryzysowej, regularnych linii miasto nie planuje
Robert Grabowski wyjaśniał, że możliwość ubiegania się o dofinansowanie wiąże się z przygotowaniem infrastruktury do podwójnego zastosowania: cywilnego oraz wykorzystania w sytuacjach kryzysowych. Jako przykład wskazywał możliwość przyjęcia wojskowego samolotu transportowego dostarczającego pomoc po powodzi lub innej klęsce żywiołowej.
Podkreślał, że przystosowanie lotniska do lądowania Herculesa nie oznacza planu jego regularnej obecności w Krośnie. Według niego takie operacje miałyby wynikać z nadzwyczajnych potrzeb.
Mieszkańcy zwracali jednak uwagę, że podczas spotkania padają również przykłady większych samolotów przylatujących do ewentualnych zakładów serwisowych. Domagali się wyraźnego rozróżnienia między ruchem kryzysowym, wojskowym i komercyjnym.
Prezes przekonywał, że potencjalna działalność serwisowa oznaczałaby pojedyncze przyloty i odloty, a nie codzienną intensywną eksploatację. Miranda Trojanowska deklarowała natomiast, że miasto nie planuje regularnych linii lotniczych ani przekształcania krośnieńskiego lotniska w port podobny do Jasionki.
Grabowski poinformował również, że lotnisko już obsługuje niewielkie samoloty koncesjonowanych przewoźników, przywożące głównie osoby odwiedzające firmy w Krośnie i okolicy. Mówił o dwóch stałych przewoźnikach i około stu takich operacjach w poprzednim roku. Zaznaczał, że są to małe maszyny, zazwyczaj przewożące od sześciu do dziewięciu osób.
WOT szuka siedziby. Krosno jest jedną z rozważanych lokalizacji
Osobny wątek dotyczył współpracy z Wojskami Obrony Terytorialnej. Mieszkaniec pytał, czy chodzi wyłącznie o szkolenia, czy również o stałą obecność wojska. Przywoływał wcześniejsze informacje o poszukiwaniu siedziby dla batalionu.
Ppłk Grzegorz Grabas wyjaśnił, że podpisano list intencyjny, natomiast właściwe porozumienie z Krosnem nie zostało jeszcze zawarte. Poinformował, że dowodzony przez niego 35. Batalion Lekkiej Piechoty został czasowo przeniesiony z Sanoka do Rzeszowa. Trwają poszukiwania docelowej siedziby, a Krosno jest jedną z rozpatrywanych lokalizacji. Decyzja nie zapadła.
Robert Grabowski zastrzegł, że wojsko nie ma mieć siedziby na samym lotnisku.
Przedstawiciel WOT mówił o szkoleniu z wykorzystaniem małych dronów klasy mikro, między innymi urządzeń DJI i Autel, w obrębie lotniska. Podkreślał, że wydłużenie pasa nie jest potrzebne do tych zajęć. Wskazywał natomiast na zainteresowanie wykorzystaniem istniejącej sieci 5G do przesyłania danych i poprawy warunków szkolenia.
W prezentacji miasta współpraca z WOT obejmowała również ćwiczenia ochrony infrastruktury krytycznej oraz treningi logistyczne, w tym załadunku, rozładunku i transportu sprzętu.
Prezes lotniska poinformował, że wojsko już korzysta z obiektu przez kilka dni w roku, głównie na potrzeby szkolenia spadochronowego. Według przytoczonego przez niego szacunku w poprzednim roku było to około jedenastu dni.
Centrum dronowe i pytania o loty nad miastem
Łukasz Grzybowski z Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej przedstawił projekt lokalnych centrów kompetencji finansowany z Krajowego Planu Odbudowy. Podkarpacki obszar obejmuje ponad 1700 kilometrów kwadratowych. W jego ramach wskazywał 38 stacji odbiorczych, awaryjne pola lądowania i systemy informatyczne wspierające koordynację ruchu.
Wyjaśniał, że infrastruktura pozwala obserwować drony wyposażone w odpowiednie nadajniki. Nie oznacza to automatycznego wykrywania każdego bezzałogowca. Celem projektu ma być bezpieczniejsze współdzielenie przestrzeni przez lotnictwo załogowe i bezzałogowe oraz stworzenie warunków do testowania nowych rozwiązań.
Przedstawiciel PAŻP mówił o ponad stu spotkaniach z przedsiębiorcami i zainteresowaniu ponad dziewięćdziesięciu firm. Przedstawił również ośrodek szkoleniowo-doświadczalny z zapleczem biurowym, socjalnym i szkoleniowym. Zaznaczał, że używane w jego opisie określenie „poligon” odnosi się do testowania rozwiązań, a nie do wojskowego przeznaczenia obiektu.
Mieszkańcy pytali, czy drony będą latały wyłącznie przy lotnisku, czy także nad innymi częściami Krosna. Jeden z uczestników zestawił wypowiedzi o ograniczonym obszarze szkoleń z filmem promocyjnym pokazującym urządzenia nad rynkiem i placami zabaw.
Grzybowski odpowiadał, że projekt nie wprowadza nowych przepisów dopuszczających loty w dowolnych miejscach. Robert Grabowski dodawał, że drony już pojawiają się w przestrzeni wokół miasta, a nowe narzędzia mają zwiększać możliwość obserwowania części tego ruchu i ograniczać ryzyko kolizji z samolotami.
Przedstawiciel PAŻP zaznaczył również, że wydłużenie pasa nie jest warunkiem funkcjonowania ośrodka dronowego, który ma własne miejsce do lądowania.
Dlaczego nowe oświetlenie i podejścia do lądowania?
Mieszkaniec pytał, po co modernizować oświetlenie i rozwijać systemy nawigacyjne, skoro przedstawiciele lotniska nie przewidują istotnego wzrostu ruchu nocnego.
Robert Grabowski tłumaczył, że istniejące oświetlenie wykonano w starszej technologii, której nie można już rozszerzyć. Wydłużenie pasa wymaga więc wymiany także obecnych urządzeń, aby cała droga startowa miała jednolity system. Według jego wyjaśnień chodzi o oświetlenie krawędzi pasa.
Osobno przedstawił zamiar wyposażenia lotniska w podejścia GNSS. Miałyby one ułatwić korzystanie z obiektu przy gorszej pogodzie oraz zwiększyć jego atrakcyjność dla szkół lotniczych, umożliwiając szerszy zakres szkolenia pilotów.
Zastrzegł, że rozwiązanie to nie jest objęte omawianym projektem dofinansowania. Przedstawiał je jako zamierzenie zarządzającego dotyczące dalszego rozwoju funkcjonalności lotniska.
Utrzymanie lotniska będzie droższe. Radny pyta o rachunek dla miasta
Radny Gabriel Zajdel pytał o roczne koszty utrzymania rozbudowanej infrastruktury oraz centrum dronowego, szczególnie po zakończeniu finansowania projektowego.
Miranda Trojanowska podała, że w 2025 roku przychody lotniska wyniosły 801 288 zł, a koszty 1 066 283,77 zł. Według przedstawionej projekcji finansowej w 2029 roku koszty miałyby wzrosnąć o około 228 tys. zł, natomiast przychody o 23 389 zł.
Wiceprezydent wyjaśniała, że prognoza wynika z analizy przygotowanej na potrzeby projektu i uwzględnia założony wzrost ruchu o 3 proc. rocznie.
W sprawie infrastruktury centrum dronowego Robert Grabowski wskazywał na pięcioletni okres utrzymania projektu i ponoszenie kosztów eksploatacji ośrodka przez PAŻP w tym czasie. Mówił też o modułowej, kontenerowej konstrukcji, pozwalającej na demontaż obiektu.
Zajdel wrócił do pytania, czy przy podejmowaniu decyzji uwzględniono pełne koszty inwestycji, w tym potencjalne konsekwencje dla sąsiadów lotniska. Przywołał dane o 156 domach mieszkalnych w odległości do 200 metrów i 560 domach w odległości do 500 metrów.
W jego ocenie mieszkańcom zależy przede wszystkim na możliwości spokojnego mieszkania, podczas gdy przedstawiciele miasta koncentrują się na rozbudowie. Pytał o ewentualny spadek wartości nieruchomości i koszty roszczeń odszkodowawczych.
Odszkodowań miasto nie zakłada. Z sali padło: „My Państwu nie wierzymy”
O zabezpieczenie pieniędzy na ewentualne odszkodowania pytała również mieszkanka obawiająca się, że większa uciążliwość utrudni życie przy lotnisku i sprzedaż nieruchomości.
Miranda Trojanowska odpowiedziała, że miasto nie przewiduje takiego wzrostu ruchu i hałasu, który uzasadniałby zakładanie podobnych wydatków. Wówczas z sali padły słowa: „My Państwu nie wierzymy”.
Jeżeli Państwo nam nie wierzycie, to po co my się tu spotykamy? – odpowiedziała wiceprezydent, sugerując zakończenie dyskusji.
Rozmowa była kontynuowana. Robert Grabowski ponownie zapewniał, że zarządzający nie zakłada skali ruchu, której obawiają się uczestnicy. Przedstawiciele miasta i lotniska deklarowali też prowadzenie wymaganych pomiarów hałasu oraz reagowanie, gdyby dochodziło do przekroczenia dopuszczalnych norm. Jako możliwe działanie prezes wskazywał ograniczanie emisji hałasu.
Na zakończenie wiceprezydent ponownie wiązała inwestycję z rozwojem firm i miejsc pracy oraz przygotowaniem infrastruktury na sytuacje kryzysowe. Zapewniała, że miasto chce rozwijać lotnisko z poszanowaniem sąsiadującej zabudowy.
Mieszkańcy oczekiwali jednak nie tylko deklaracji o planowanym charakterze ruchu, lecz również odpowiedzi odnoszących się do możliwości rozbudowanego obiektu i konkretnych nieruchomości. Podczas spotkania nie przedstawiono jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o sytuację domu położonego blisko przyszłego końca pasa.
Utrzymała się także różnica stanowisk dotycząca tego, czy przyjęta analiza hałasu wystarczająco opisuje skutki korzystania z lotniska przez większe samoloty. W sprawie decyzji środowiskowej przedstawiciele inwestycji wskazywali na oczekiwane rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Przeczytaj także relację ze spotkania na portalu KrosnoSfera.pl:
