Serialowy „Fallout” to znacznie więcej niż tylko udana adaptacja kultowej serii gier RPG czy krwawa czarna komedia osadzona na postapokaliptycznych pustkowiach. To przede wszystkim inteligentny hołd dla klasyki kina, a w szczególności dla arcydzieła Stanleya Kubricka – „Doktor Strangelove, czyli jak przestałem się martwić i pokochałem bombę”.
Autor analizy wskazuje na uderzające podobieństwa między obiema produkcjami, wykraczające poza samą tematykę nuklearnej zagłady. W obu światach kluczowe decyzje o losach ludzkości zapadają w dusznych salach narad, gdzie cynizm miesza się z szaleństwem, a wizja budowy podziemnych schronów dla wybranych staje się fundamentem nowej, brutalnej rzeczywistości.
Najciekawszym wątkiem zestawienia jest postać Howarda Coopera i bezpośrednie nawiązanie do ikonicznej sceny „rodeo na bombie”. W filmie Kubricka Major Kong, wymachując kowbojskim kapeluszem, przypieczętowuje upadek cywilizacji, działając w imię źle pojętego obowiązku.
W „Falloucie” Howard – aktor kojarzony z westernami – powtarza ten gest podczas pijackiego występu, co może być czymś więcej niż tylko mrugnięciem oka do kinofilów. Czy ta scena sugeruje, że postać, która później stała się Ghulem, odegrała bezpośrednią rolę w wybuchu wielkiej wojny? To pytanie o moralną odpowiedzialność i transformację bohatera, na które odpowiedzi warto poszukać w pełnym tekście.
Zapraszam do zapoznania się z całym artykułem na blogu: PiotrDyminski.pl: Fallout i Strangelove
Autorem publikacji jest Piotr Dymiński – autor prywatnego bloga PiotrDyminski.pl, prezes Fundacji Pasjonauci oraz redaktor naczelny portalu KrosnoSfera.pl.
