Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce dołączyło do grona interesariuszy ogólnopolskiego przedsięwzięcia „Dziedzictwo górnicze jako przestrzeń aktywności społecznej – inwentaryzacja i ocena potencjału w Polsce”. Inicjatywa ta skupia się na analizie tego, w jaki sposób dawne oraz współcześnie zagospodarowane tereny poprzemysłowe mogą wspierać turystykę, edukację, kulturę, rekreację oraz życie lokalnych społeczności.
Naukowy impuls dla przemysłowej historii
Przedsięwzięcie realizowane jest wspólnie przez Instytut Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią Polskiej Akademii Nauk oraz Akademię Górniczo-Hutniczą im. Stanisława Staszica w Krakowie. Finansowanie dla projektu zapewnił program Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego o nazwie „Nauka dla Rozwoju Społeczeństwa”.

Głównym zadaniem badaczy i partnerów jest szczegółowa inwentaryzacja oraz ocena tego, jak obiekty pogórnicze w całym kraju sprawdzają się w roli przestrzeni społecznych, kulturalnych i turystycznych.
Unikalna rola Bóbrki
Dla placówki w Bóbrce udział w tym projekcie ma wymiar symboliczny i praktyczny zarazem. To właśnie ta miejscowość zapisała się na kartach historii jako kolebka światowego przemysłu naftowego, gdzie w dziewiętnastym stuleciu ruszyła zorganizowana eksploatacja „czarnego złota”.
Dzisiejsze muzeum nie tylko chroni pamiątki tamtych czasów, ale również aktywnie włącza je w nurt współczesnej edukacji oraz turystyki. Placówka dysponuje autentycznymi szybami naftowymi, zabytkowymi budynkami, urządzeniami i dokumentami, które pozwalają odwiedzającym zrozumieć dawne przemiany technologiczne i gospodarcze.
Przemysł jako żywa tożsamość regionu
Twórcy i zarządcy projektu oraz samego muzeum zwracają uwagę na to, że dziedzictwo przemysłowe to znacznie więcej niż tylko martwe eksponaty i zabytkowa infrastruktura. To przede wszystkim opowieść o ludziach – inżynierach, górnikach naftowych, wiertaczach, technikach, kowalach oraz całych pokoleniach mieszkańców, których losy przez dziesięciolecia były splecione z wydobyciem ropy.
Dzięki takim inicjatywom dawne tereny kopalniane udowadniają, że potrafią zyskać zupełnie nowe funkcje, nie tracąc przy tym swojego historycznego charakteru i autentyczności.































